يك حس دوست داشتني...

هيچ حسي دوست داشتني تر از يافتن گمشده اي نيست كه از حدت كنكاشش به جان آمده بودي.مجهولي كه لحظه اي از حل آن عقب ننشستي.رنج فرقت كشيدي تا به گنج موهوم وصول يابي...
شب هاي ارتداد صبح كردي و دلهره ها تجربه كردي تا به ايستگاه "آرامش" برسي.اينجا ديگر "تعجيل"نميخواهي...
آرام و فارغ از هر دلهره اي،درنگي بي نظير تجربه ميكني...يك حس دوست داشتني...
شايد وقت آن رسيده كه جبين به نشان سپاسي تمام عيار بر زمين سايي و باور كني كه اين توفيق همان "متاع گرانبها"يي است كه به هركس ندهندش...بايد خاصه حريم يار شد تا روي سرخت از "اثر غازه" نباشد

کارت تلفن من...